İçime atsam boğuluyorum dışıma vursam korkuyorum çalarlar seni benden
Peşinden koşsam yoruluyorum geride dursam özlüyorum n'apacağım böyle ben
Eşiğinde duruyorum zaten sensizliğin yalvarırım gitme lütfen hiç içimden
Köşesinden kenarından tutunuyorum zaten hayata bırakma beni bir de sen
Küçücük umutlar sakladım hep sana dair ama sustum kimseler bilmesin diye
Üstü kapalı sözler söyledim her daim bekledim durdum sen beni bilirsin diye
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta