Kanal Savaşları Şiiri - Namık Ant Benson

Kanal Savaşları, karanlık bir tarih,
Kanla yazıldı, acıyla kazındı yürekler.
Savaşın adı, toprağa korku düşürdü,
Her bir çığlık, bir ömrü yutmaya yetti.

Suyun içinde ölüler yüzdü,
Kollarında umut, gözlerinde keder.
Kanallar akar, toprakla birleşir,
Ve her damla, bir kaybedilen canı getirir.

Tüm şehirler suskun, yıkık, terk edilmiş,
Kanalın kenarında, yaşam sönmüş.
Bir zamanlar nefes alan bu topraklarda,
Şimdi bir hüzün var, bir öksüzlük, bir yara,

Çekilen acı, bedenleri sarar,
Her bir adımda düşen yürek, bir yara.
Kanlar akar, gözler boş, bakar,
Kanalın sularında, bedenler birer birer yok olur.

Ve gözlerde hep bir özlem, bir ayrılık,
Herkes kaybolur, yürekler kırık.
Zamanın durduğu an, savaşın yansıması,
Gözyaşı içinde, kaybolan bir yaşamın hatırası.

Bir halk direnir, ama nereye kadar?
Her zafer, bir başka kayıptır, her an bir karanlık.
Kanal sularında, kaybolur bir halk,
Ve her bir adımda, savaşın acısı daha da artar.

Tarih yazar, ama hangi sözcük anlatır,
Bir savaşın dehşetini, kaybolan her ruhu?
Kanal Savaşları, bir felaketin adı,
Ve o suda kaybolan hayatlar, sonsuz bir hüzün bırakır.