ne diyebilirim ki seher vaktine
dilim varamıyor ki bende ki sere
öyle yollar açılıyor ki Nezlimde
ben sabrettikçe sana bırakmak
sen beni aldıkça ben seslenmek
nefeslere nefes seslere ses
Bekleseydin gelebilirdim belki
Sevseydin beklerdin eminim
Olabilseydik güzel olurdu
Umut edememişiz demekki
Sevmiş olduğum için yazıyorum
Kayboldum
Yokluğunda boğuldum
Sensiz geçen yıllarda eriyip soldum
Bilsen çektiğimi dönerdin belki
Kayboldum
Yokluğunda boğuldum
Haydi çak kibriti
İkimizde kor olalım
Tenlerimiz buluşsun
Buram buram aşk kokalım
Her yanım sen olsa
Korkuyorum
Kaybolmandan korkuyorum
Ansızın çekip gitmenden
Yalnızlıktan korkuyorum
Bağlanmaktan
Esirin olmaktan
Melek miydi?
Kanatları yoktu halbuki
Uçtuğuna bahse girerim
Dokunuşları pek cilveli
Öpücüğü sihirli
Aklımdan çıkaramıyorum
ne söylesem sana varıyor
ne çıksa seni arıyor
öyle bir vurdun ki beni
hala gözlerim yanıyor
ne hikmetli bir aşkmış
kelimeler denizindeyim
ben babamın insanlığını sevdim
benim kahramanım ağlayabiliyor
benim kahramanım merhametli
sessizliğinde derinlik olan biri
ben babamı en çok bana yaklaşırken
bana güvenirken seviyorum
kelimelere sığındığım oluyor
korkak olduğum geceler de
ürkek parmaklarla yazıyorum
çıt dahi çıkaracak mecal yok
öyle sessizleştim ki bu aralar
ben ben olalı böyle sevmemişim
bu kadar acı çekmek neyime
neden hala onda takılıp kaldım
boşuna kürek çektiğimi biliyorum
bir girdapta gibi döndükçe dönüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!