derman sen de mi yar?
lal olmuş dilim damağım
öyle bir başına kaldım
yüreğim ellerimde işte
bakma hala sendeyim
Düşünemedim ki
Yokluğunun bu kadar acı vereceğini.
Sensizlik asıl yoklukmuş,
Sen gidince anladım bunu.
Kapılıp güzelliğine aldanmışım,
seni kimse benim gibi anlatamaz
seni benim sevdiğim gibi sevemez
benim cümlelerim gibi olmaz
biz bir bütündük ayrı düştük
her nerede olursan ol bir yarın ben de
Hayalime geldin bu gece
Hiç değişmemişsin oysa
Gözlerin ıslak
Dudakların mühürlü
Bütün istememleri rafa kaldırmışım
Sana yok demek imkansızmış
Yalanlar içindeymişim
Her şey anlamsız geliyor
Suallerimin cevabı yok
Hakikat ile kala kaldım.
Beynimin almadığı yerdeyim
kendim kendime ettim
ben benimle birleştim
öyle bir sevgi tattım
meğer buymuş yolum
aşk peşinde koşarken
Allah yolları açar
İnsan yollara çıkar
Devran bu döner
Hak yoluma ışık olsun
Sevda bu hasrettir
Hastanede yatmak da benzer kimi zaman hapishaneye.
Burada da gezip dolaşılır,
Taşlar burada garip şeyleri çağrıştırır.
Bazen bir çiçek olur
Bazende korku verir dikenleri.
Bekleseydin gelebilirdim belki
Sevseydin beklerdin eminim
Olabilseydik güzel olurdu
Umut edememişiz demekki
Sevmiş olduğum için yazıyorum
Kayboldum
Yokluğunda boğuldum
Sensiz geçen yıllarda eriyip soldum
Bilsen çektiğimi dönerdin belki
Kayboldum
Yokluğunda boğuldum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!