Kalp Külü
Sensizlik ağıtları çınlıyor
Dem hazan gülistanlığı
Avuçlarımda zemheri ateş...
İnzivaya çekildi aydınlık
Gün ışığımdır gülüşlerin
Kavruldu gül kokunda mehtap
Mevsim hücreleri donduran zehir zıkkım bahar
Ey sinemde kar ve boran…!
Papatya desenli kirpiklerin sıratımdır
Geceler boyu için için döküldüğüm gözyaşlarım cehennemden nar
Hadi gül gamzelim sana yandığım kadar sende bana y/an ...
" İbret almaz kardelen çiçekleri
Gün karanlığa,
Zemheri muhtaç bahara "…
İçim karılınca sevdana
Hemhal üşüyüşlerim pas tuttu
Dudaklarımın vaveyla hattında
Sen ki ah u zar makamımda sükut
Ey yürek sahifelerimin arasında kuruttuğum gül..!
Hadi gülüşünle beliren gamzelerine beni de kat...
" Avuç içlerinden gökyüzüne
Azat et kalbine ölmüş kalbim küllerini" …
Tahammül gösterebileceğin kadar kavur
Yastığın göğsüne koyarken yüzünü
Buselerini kat yangınlığıma
Gönlünü dökerken kalemin ucuna
Umutlarımdan başla satırlarına
Ey çorak dudaklarımın yarası..!
Yağmur vaat eden dudaklarından sarmala gönlümü
Hadi gül gamzelim sana yandığım kadar sende bana y/an ...
20241214
1839
Solgun güller hatırına yak gönlünü gönlüm ataşında…
Kayıt Tarihi : 16.12.2024 10:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!