Varıp da otursam yurduna
Kim sarılacakki boynuma
Göz yaṣım sel her Bayram’a
Koklayıp öpecek el kalmadı.
Çıkıpta geliversen karşımdan
Okşasan birkez daha başımdan
Anlardın derdimden nazımdan
Naz edecek hal kalmadı.
Baba derken dilim, yürek titrer
Hasretini anlatamaz kelimeler
Seninle göçtü bende gülmeler
Ağardı saçım,siyah tel kalmadı.
Ses yok, ünlesem her birini
Terkidiyar ettiler dünya evini
Döndüm de bizim ele yönümü
Abdil’im öpecek el kalmadı.
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 00:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!