Mecâlim Kalmadı Şiiri - Fakir Kul

Kalmadı tamâhım dünyanın malına
Azına çoğuna meyilim kalmadı
Dünyayı yakardım sevdâmın uğruna
Aşkına yanmaya mecâlim kalmadı

Doğmuyor kalbime yarının güneşi
Almıyor gönlümü kaderin cilvesi
Bitmiyor yüzümde feleğin sillesi
Talihle kavgaya tâkatim kalmadı

Bakmadı sevgiyle cânânın gözleri
Sönmedi içimde hasretin közleri
Bezdirdi sonunda yârimin sözleri
Güzele çirkine rağbetim kalmadı