ANTOLOJİ ESER NO: 390
ESER ADI: KALLEŞ (EMANETLERİ AL)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 28.03.2009 / (Ek Kıta: 20.04.2026)
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Taşlama / Sitem / Onur Koşması
SÖZLER
Senin için candım göz bebeğindim
Nasıl terk etmektir canın mı kaldı
O zaman al canın sende kalmasın
Senin gibi kalleş değilim inan
İhanet ne demek bilmem ben kalleş
[NAKARAT]
Bir değil bin tane emanetin var
Al onları benden bende kalmasın
Hala yaşıyor mu o kalleş gönlün
Ben sende değilsem nasıl yaşarsın
Bir değil bin tane emanetin var
Al onları benden hayır gelmez bak
Bende emanetin duruyor mu bak
Sensiz yapamam der yaşayamazdın
Hala yaşıyor mu o kalleş gönlün
Sende emanetim durur mu hala
Yoksa eller ile bir mi eyledin
Söylediğin sözü kir mi eyledin
Ben sende değilsem nasıl yaşarsın
Hala yaşıyor mu o kalleş gönlün
Yüzüne tükürsem yağmur sanırsın
Yalanın içinde hep dolanırsın
Bir gün bu ahımla elbet yanırsın
İhanet ne demek bilmem ben kalleş
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 09:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; verilen sözlerin, edilen yeminlerin ve kutsal sayılan "can" emanetinin nasıl hiçe sayıldığının sarsıcı bir belgesidir. Muharrem Ayrancı, yârin "sensiz yaşayamam" yalanını onun yüzüne bir tokat gibi çarpar. Ozan, kendisine bırakılan tüm hatıraları (emanetleri) yük sayar ve geri iade etmek ister; çünkü onurlu bir yürek, kalleşliğin gölgesini bile üzerinde taşımak istemez. Kendi asaletini "İhanet ne demek bilmem" diyerek vurgularken, karşısındakinin sahteliğini tarihe not düşer.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!