Kalem Şiiri - Ömer Faruk Ayar

One! kar benizli yarinin satırlarında mı dolaşıyorsun?
Anladım! ona hazine miali içini döküyorsun.
Hangi diyardan,hangi düşten,hangi gerçekten dem vuruyorsun?
Sen olmasan yarin hükmü yok,sen yolu açıyorsun.

Bazen nemruttan,bazen ibrahimden harf dokuyorsun.
Gazaliden,fuzuliden,farabiden,düşünce satıyorsun.
Anlayamıyorum! can üfleyip cansız yaşıyorsun.
Rahmanı anlatırken nasılda coşuyorsun.

Karasın,kırmızısın,yeşilsin,satırları yeşerten sensin.
Mümkün mü! aşkı bilenler seni boş görsün?
Leylayı mecnuna,mecnunu dünyaya sevdiren sensin.
Bu satırları yazan ilelebet seni hoş görsün.