Kalem Şiiri - Bager Bey

Tükendi mürekkep, yazmıyor kalem;
Kağıda dökülen mürekkep değil, elemdi elem.
İşine geldiği gibi anlıyor seni el alem,
Gözden akan yaş değildi; dem idi, dem.

Gönül kalemini yıktılar,
Tozumu dumanıma kattılar.
Sabah ayrı, akşam ayrı sattılar;
Şerbet diye zehir sundular.

Elif gibi dik olanın yolu dikenli olur,
Sevdası has olanın acısı büyük olur.
Aşktan anlamayanı sevmek, sevene yük olur;
Menzili aşk olmayanın yolu yanlış olur.

Yaşlandı dizler, noksan görür gözler;
Seven, sevdiğini tarifsiz özler.
Anlam ifade etmiyor eskisi gibi sözler;
Yâr diye ağlarken kalem,
Alay ediyor dizeler.