Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok duygu yüklü bir şiir farkına varmak; acziyetin kulluğun günahların ve empatinin. Onun için dua tazarru ve yakarışlarımiz.. Insanligimizdan utandırma Ya RABBİM affet biz günahkâr kullarını. Binalarda Teknik sorunlar yapı denetim bir tarafa . Insanlarinda kulluk ölçüsünde kendi insanlıginında bir yapılanması gerekmez mi...
Teşekkür ederim güzel şiiriniz için farkındalık için dua ve tazarru için .Affet bizleri RABBİM. Biz her şeye her canlıya nefsimize insanlığa zulmettik.
Selâm saygı ve tebriklerimi sunuyorum
Teşekkür ederim, saygı ve selamlar…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta