Koynuna girdiğin geceden zamansız uyanan kalbim
Bıkmadın mı düşüp düşüp çıktığın kuyuların karanlıklarından?
Yaralarının arasından kendine yol tutmuş koca bir nehir
Sen ki kör, satılmış çığlıkların fısıltıya sağır sular altında
Bahçelerine ektiğin tohumları kan ile sulayan kalbim
Kaşıdıkça misk-i amber mi akar sandın yaralarından?
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta