Kalabalıklar içinde hep yalnız yaşadım
hep bir cevap aradım durdum cevapsa
yeni geldi şimdi anladım neden yalnız
bırakıldığımı bırakana şükürler olsun
onun muradı neyse o olsun bundan
sonra ben diye biri yok sadece o var
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Gerçek yalnızlık
Kalabalıklar içinde yaşanır,
Yoksa doğada, Yaradanla baş başa
Yani yalnız başına zengindir insan
Her anlamda!
Tebrikler ozanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta