Kala kaldım böylece Şiiri - Bayram Ataç

Sessizlik deryasında, kopan boran gibiyim
Hepten bigâne gibi, yetim kalmış biriyim
Şöyle baksalar bana, demezler ki diriyim
Hayalim viran olmuşça, kala kaldım böylece

Gözlerim nehir oldu, daldım yine derinden
Yüreğim feryat figan, düştüğü kederinden
Ağlamaktan usandım, sana her seferinden
Çarmıha çakılmışça, kala kaldım böylece

Geceler dilsiz oldu, gündüzler sanki sağır
Çok yalvardım Allah’a, bir kere olsun çağır
Hasretin şimdi bir kor, yaşaması çok ağır
Dünyası yakılmışça, kala kaldım böylece

Ne hayaller kurmuştum, seninle bir zaman
Kalbimin ortasında, indirdiğin son kaman
Bakmaya doyamazdın, günlerce bıkmadan
Kenara atılmışça, kala kaldım böylece

Böylesi bir yazgıyı, bize nedensiz seçtin
Haber bile vermeden, gece yarısı kaçtın
Nefesim dediğinden, şimdi nasılda geçtin
Borana kapılmışça, kala kaldım böylece

Aldığım her nefesim, içimde kaldı ziyan
Bana çektirdiklerin, sana da olsun ayan
Dileğim sen olmazsın, mezarımda ağlayan
Kuyuya atılmışça, kala kaldım böylece

Sessiz kaldırım oldu, şimdi yalnız dostum
Sanırsın delik deşik, kırk yerinden postum
Ben kimselere değil, sade kadere küstüm
Mezatta satılmışça, kala kaldım böylece

Kul Bayram, kelimeler, boğazında takıldı
Söylediğin her kelâm, ta kalbime çakıldı
Yaşanan tüm güzellik, geçmişte bırakıldı
Nefesi kesilmişçe, kala kaldım böylece