Kâkül Şiiri - Arjin Arda Narçiçeği

Bizimle kalacaksın,
Yağmur damlaları yanında bitecek,
Korkularını arayacaksın,
Hasret burnunda tütecek.

Uzaklara gideceksin,
Yanaşacak limana gemin,
Venedik'te süzüleceksin,
Kuşlar denizde yüzecek.

Sen; dost olacaksın kendinle,
Kâkül'ü yakıştıracak sana şairler,
Aynaya bakacaksın, güzel güzel,
Asalet kokuyor parfümünden dereler.

Etrafındaki çalgıcılar görmüş seni,
Kâkülüne keman çalmış,
Ufacık gülümse yüzlerine,
Seni okumadan, saçına aldanmış.

Nasılsa söylenecek latif sözler,
Sol elinden kan damlamış,
Kirpiklerini ıslatma boşuna,
Uzaktaki Çiçeğin de canı acımış.

Uğruna feda olacak yavru ceylan,
Sözünden döner mi yırtık kaftan,
Harfler sana çok şey anlatacak,
Bir kez olsun şiirlere inan.

Ruhunla bas bu defa çatırdayan dallara,
Yürüdüğünde bir de beni an,
O şiir de sana, lale bayat,
Ve sakın unutma;
Çiçek daima yanında.