Kaktüs Çiçeği Şiiri - Abdulkadir Karademir

Apayrı bir dünyaymış seni tanımak
Eyvallahım kalmadı güneşe, artık geceleri ay çıktı mı diye bakmıyorum gök yüzüne
Seni anımsıyorum ve yok oluyor karanlıklar.
Hava yağmurlu mu yarın hava nasıl olacak ?
Bunları önemsememeyi öğrendim
Bulutlu havalara olan nefretim yatıştı, yağmuru sevmeye başladım yavaştan
Onlarla işim kalmadı çünkü
Bulutları savuran gülüşünü anımsayınca dağılıyor daraltılarım
Yüzünün aydınlığı güneşe ihtiyaç bırakmadı.

Gülüşünü anımsamak bile yetiyor yorgunluklarıma
Senden habersiz kaç defa misafir ettim rüyalarıma seni
Kaç tane şiir yazdım gözlerine
Seni tanımak dünyası kurdum evrene
Sesini duyasım geldikçe parmaklarımı ısırıyorum.
Seni aramak isteyen tarafımı köreltmeye çalışıyorum.
Son konuşmamızda söylediklerinle susturuyorum tedirginliklerimi.
Cümlelerinden ne anlamlar çıkarıyorum haberinin olmadığı…
Kapatmadan önce görüşürüz dememen kaç tane uykumu çalıyor gecelerimden saymadım.

Gökyüzüne resim çizmeye çalışıyorum belki şeffaf renklerle
Yada okyanusta orman yeşertmeye bilmiyorum
Rüzgar kanat olacaksa ben seni gökyüzüne yazmaya varım
Sen okuyacak mısın ?
Okyanuslara seni ezberletmeye varım
Ormandan ala bir huzuru verecek misin?
Elime batan dikenleri çekeceksen Kaktüs çiçeğini sulayacağım.
Gölgesinde dinlenirim çölün sıcaklığında
Geleceğini bilsem kum tanelerini saymaya başlarım.
Hangi rakama denk gelecekse seslenişin o sayıyı kutsal addederim.

En çok seninle meşgulüm bütün mesafelere rağmen
Aklımın bir köşesi hep seninle ilgili anıları yansıtıyor
Ellerim seni yazmak için dokunuyor klavyeye
adımlarımın sana gelmemesinden ayaklarım bana küstü
Kulaklarımın başka görevi yok gibi sesini dilenir oldu esen her yelden
Belki gökyüzüne resim çizmeye çalışıyorum.
Kumları saymaktan daha zordur gönlünde hanımın olması
Hükmü idam olacak bir geleceği inşa etmeye çalışıyorum belkide

Silesim var aramızda ki zamanı
Seni gördüğüm vakitleri bırakırdım.
Geri kalan anlamsızmış gibi geliyor.
Gidesim var sen olmayan
Seni hatırlatmayan heryerden.
Belki de gökyüzüne resim çizmeye çalışıyorum.

Profiline denk geliyorum
Gözüm değdikçe içimde heyecan tufanı kopuyor.
Bir yerlerde oynamayı bekleyen çocukluğum ayaklanıyor.
Saçını okşasam seni söyleyecek seni soracağını hissediyorum.
Hep seni konuşmak istiyorum
Sana değsin bütün cümlelerim istiyorum.
Belkide gök yüzüne resim çizmeye çalışıyorum şeffaf renklerle.
Çok uzattım farkındayım sıkıldı canın belki de
Susuyorum…