Kajjer Şiiri - Esin Çetin

Altından saçları yoktu gecenin
hiç düşünmeden seni ve sigaramı alıp attım kendimi bahçeye
o huzuru dinginliği yaşamalıydık
sen ve ben..
uzun uzun düşündüm neydi bağlayan bizi?
geniş zamanlarda bulduğumuz parçalarımız mı?
yoksa
aşk mı?
hayır henüz aşk olamazdı
daha her şeyi unuturcasına göz göze bile gelememiştik
sen bana bakıyordun bende sıcak bi tebessüm
ama seven kadın gibi değil..arkadaşça
ben sana bakıyordum aynı sıcak tebessüm..arkadaşça…..
hikayemiz böyle başladı seninle
yanımda sımsıcak bi gülüşle varoldun hep
ağladım yanımdaydın güldüm yanımdaydın
bilerek yapmadın ama bunu
yalnızlığımda seni yanına çağıran bendim
yalnızlığımda diyorum çünkü
aşk paylaştıkça çoğalır..
ve ben sende önce yalnızlığımı paylaştım
sonra ve hala durmadan devam eden ölümsüz sevgimi tükenmez aşkımı
şimdiyse aynı gökyüzünün bir ucunda aynı yıldızı seyredalıyoruz
aynı şeyi düşünüp aynı şeye gülüyoruz
işte bu paylaşımdır..
bişeye üzülsen düşse o masum yüzün sarksa dudakların
acını almadan edemem
içime kor düşer acın taa içime yüreğimin en içine
sensiz sabah sabah değil artık o yüzünü görmeden
vedanı almadan gece gece değil
soluğunu hissetmeden yaşamak mümkün değil ki
ve bir ömre söz veriyoruz seninle
ben gitmeden sen gitmiceksin
sen gitmeden ben gitmicem
daha çok şarkılar söylücez hayata
çok şişeler deviricez
çok yıldızlar seyredicez
ama hepsi
gözlerinin ışığında
gözlerimin ışığında..