Şu dinmeksizin öksüzlüğümü sürüdüğüm yapayalnız sokaklara bir bakın,
Çıldırırsın, sen de bu lanetli karanlıkta çırılçıplak zincire vurulsan;
Direncim bir emanet midir ki, şu kof yüreğimde taşıdığım?
Emanetim yoksa, varlığımın gayesi, acılarımın sonundaki tebessüm mü?
Ya yakıcı harıyla yüzüme çarpılan haşyet, bu korku ve can alıcı ateş?
Titreyen uzuvlarım ve sevenlerimden kopan, koparılan nice can?
Zehir olsun! Hiçe saymış olduğum ziynet ve mülk;
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.



