Kahraman Şiiri - Abdullah Anar 2

Uyan yiğidim, uyan, uyan da beni dinle!
Neden cenk meydanları ıslanmıyor terinle?
Bezeyip yüreğini nefret, öfke ve kinle;
Külünden doğmak neymiş göster de cihan görsün.
Uyan artık uykundan dünya kahraman görsün.

Meydanda savaş varken bilmem neden durursun?
Hüzne düşmüş ümmetin beklediği sürursun,
Doğrul yerinden âlem sana selama dursun.
Bir de sen yaz kainat gerçek bir destan görsün.
Uyan artık uykundan dünya kahraman görsün.

Sen göklerin bağrında doğacak olan güneş,
Sen yürekler fatihi, yok dünyada sana eş.
Gözüm yollarda seni bekliyorum çilekeş,
Gel de ölü bedenler tende diri can görsün.
Uyan artık uykundan dünya kahraman görsün.

Başta Selahaddinler, Fatihler sana rehber,
Meydanda elde silah duran binlerce asker,
Çocuk, genç, yaşlı herkes senin gelmeni bekler.
Kalk da tarih bir daha gerçek kumandan görsün.
Uyan artık uykundan dünya kahraman görsün.

Yiğidim zehr iç ama yeme korku aşını.
Nurdan çehren görünsün kaldır, dik tut başını.
Ya destan yaz kazanıp bu meydan savaşını,
Ya da Hakk’a kanatlan kara toprak kan görsün.
Uyan artık uykundan dünya kahraman görsün.

Gördüğümüz aydınlk şayet gerçek şafaksa;
Kurtulacak Çeçenya, Keşmir, Mescid-i Aksa.
Ve karanlığa inat ateş yakılacaksa;
Büyük bir ateş yak ki tüm cihan heran görsün.
Uyan artık uykundan dünya kahraman görsün.

11.05.2016

Dergâh Dergisi / Haziran 2016