Kahap Mert Demirbaş Şiirleri - Şair Kaha ...

Abdestsiz bastığı turabı dahi incitmeyen,
Asr-ı felakette bir gül misali küllerden derilen,
Ehl-i cehlin kıymet bilemediği harca sevilen,
Nerdesin dedem asr-ı sâid için çıkıp gelsen.

İlm-i siyasetin külli nâsta tek allamesi,

Ey oluk oluk kanımızla sulanan,
Gölge-i Âli'sinde milletler barındıran,
Sensiz hangi devlet olabilir bir vatan,
Kim uzanabilir sana, göğsümde parlayan.

Fatihler, Yavuzlar ve nice ulu atalar,

Yüzünde nûrun çeşmeleri,
Gözünde ki firdevsin seli,
Endamın da bin nâmeli,
HUDAVENDİ'nin aslan kardeşi.

Kurban ola canım malım sana,

Yüreğim çâk etti didârın görünce,
Diden pûrnûrdur ışık saçar âleme,
Anka-i aşk geldi kondu dilhâneme,
Aşkımız gayr-ı mümkün kaldı mahşere.

Ayrılık deryasında yüzer gemimiz,

Fikrinden zikrinden ey gül
Uyku mu gire bu gözlere gül
Ne olur bir kere kuluna gül
Bu can kurban sana, can-ı gül.

Aşk saklıdır sende çehresi gül,

Bir acizane olarak geldiğimiz dünyada,
Nimetlerine şükürden gayrı ne işimiz ola,
Mislisinide nasip etsen bu nankör kullara,
"İnsan-ü kefferün" bilir mi hamdı Allah'a.

Bir damla rızkından alemlere yağmur yağıyor,

Ey Sultan-ı Azimüşşanın kardeşi,
Ne kadar alâ olsa yeter mi sevgi.

Satrımda saklı bir gönülden kelamım,
Asırlar şahit olmadı hak kalemi.

Gönül doldu gayrı kabul etmez âh,
Çeksem ,kendimi yesem gayrı âh.

Suçum neydi ki kader çektirdin âh,
Ne gelirse o'ndandır başıma taç.

Engel mi istersin çeşm-i nûr-î ay,
Ne olur artık uykundan ol bi ây.

Sanmakla geçer mi seneler bin ay,
Allah su-i zannı affeder mi hiç.

Oldu eller şad, iydi milatta,
Emin ol nûr-ı şems, ay nazarda.

Emîn olmaz mı söylenen kelam,
Kalbim eminim diye atmakta,