Ağlak bir sonbahar sabahına,
birlikte uyanırdık belki
Hani olur ya, bir ihtimal...
Senin yarı uykulu, dağınık hallerin,
benim mutluluğum olurdu mesela...
Mesela kutsal bir ayinmişçesine izleyebilirdim seni böyle sabahlarda.
Atılan her adımda biraz daha eskiyen sevdaların
kirli sakallı kaldırımlarında şehirlerin
ve terk ertesi bir Ekim ayında sonbaharın
Eylül dolu umutlar büyütüyorum içimde sana dair...
Adına inat, herşeyin başlangıcıydı sonbahar
Aynı yalan senaryoyla uyandım bu sabaha da...
Bir hayalden ibaret olan 'günaydın' deyişin,
ve sahte sahte uyanmalarım, aslında bir önemi olmayan aydın günlere...
Daha kaç sabah ugrayacaksın yatagımın basucuna?
Kaç sahte sabah sahte 'SEN' ile
uyanmıs numarası yapmam gerekecek, sözümona aydın günlere...?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!