Kafiyesiz Şiiri - Murat Özgören

Sen her aklıma geldiğinde,
Bir şiire gömüyorum seni.
Gözlerini birer kelimeye,
Yüzünün her kıvrımını birer dizeye,
Gönlünü final cümlem yapıyorum.

Kalemim düşüyor elimden sonra,
Bir türlü bitmiyor yazdıklarım.
Her virgül koyduğum yerde,
Yeniden hasretine dalıyorum.

Ne zaman seni anlatmaya kalksam,
Yetim kalıyor dizeler, cümleler.
Nokta koyamıyorum bir türlü.
Ne kafiye kalıyor ne uyum,
Aynı seninle benim gibi.