Ey adıyla titrediğim,
Ey aklı uğruna kestiğim "belleklerimi"
Setretmeye aşkın yetti
Yırttım delilikten gayrı tüm gömleklerimi..!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Nazan Hanım çok teşekkür ederim ziyaretiniz ve yorumunuza...
Siz gelince ayrı bir seviniyorum bilin...
Daim hürmet ve saygımla
Bu kadarını göze alanın giyeceği tek gömlek sağlam demek istemiş olabilir şair:)
Çok teşekkür ederim Sayın Hocam, katkınız ve yorumunuz için.
"Bellek ve gömlek..."
Biri "mantık"
Diğeri "ar" olmalı,
Uğrunda bunları yırtmak içinde
"Derin bir aşk..."
Sanki "ilahi bir aşk"
Bu
Ya da ona yakın...
Yoksa "ne yetebilir" bu kadarını göze almayı?
Tebrikler Naz Hanım..
Bu kadarını göze alanın giyeceği tek gömlek sağlam demek istemiş olabilir şair:)
Çok teşekkür ederim Sayın Hocam, katkınız ve yorumunuz için.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta