Şairin hayatı, sıradan bir ömürden çok daha fazlasıdır. O, çocukluğunda duyduğu ilk hüzünden itibaren kelimelerin peşine düşer. Fakirliğin soğuk duvarları arasında büyürken, kalbini ısıtan tek şey satırlara döktüğü hayalleridir. Dünyanın gürültüsünde sessiz bir yolcudur; bazen bir yaprak, bazen bir damla gözyaşı, bazen de unutulmuş bir şarkının yankısı olur.
Sor beni… Gecelere sor beni,
her gece başımı koyduğum yastığa sor göz yaşlarımı.
Bitmek tükenmek bilmeyen çilelere sor yalnızlığımı.
Sakın ha! Bana sorma! Sorma işte…
Kuşlara sor beni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!