Hüzünlü kadınların önce yaralarından öpmek lazımdı. Yarınları olabilmek için acılarına sahip çıkmak.
Seni anlıyorum ve her zaman yanındayım diyerek güven vermek lazımdı. Öpmek için alnı, tutmak için elleri, girmek için yüreği varken, siz yarasına yara katmak için sıraya girdiniz. Zayıflıgında ve hassalığında açık kapı aradınız. Hangi ara bu kadar acımasız oldunuzda, biri gider biri gelir mantığıyla ortada kaldınız. Dişiliğime değil kişiliğime önem verilsin diyen kadınlar duvarlarını daha fazla ördü. Yalnızlığı tercih ettiler sayenizde. Dizlerinizin dibinde yaşlanacak vefalı kadınları küstürdünüz...
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta