Hayat herşeye rağmen yaşamaya değer
Yokluğun bir volkan gibi içimi yakıyor
Sensizlik zormuş anlatılmaz bunu yaşıyorum
Yağan kar tanesi gibi saf ve masumsun gözümde
Uzandıkça kollarım sana tutamadin tutmadın kadınım.
Sessizliğine alışamazken şimdi yokluğun ölüm geliyor
Gidişinde kar vardi kefenin rengi gibi bembeyaz
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta