Kadın Şiiri - Mehmet Fatih Öztürk

Bir kadın tanıdım dün sabah...
Kötü bir yalancıydı kendisi.
Sözlerine tezat, farklı gülüyordu gözleri.
Konuştukça kelimelerinden gam sızdırıyordu çatlak yüreği.
kamufle etmişti duygularını dünyadan,
Demirden bozma bir beden yaratmıştı.
Bir kadın tanıdım dün sabah...
Sanki kanadı yara almış bir kuştu.
Takati kalmamış elleriyle tutundu dalıma,
Yüreğinin atmaya mecali yoktu.
Bir kadın tanıdım dün sabah...
Artık çıplaktı.
Öylece bıraktı kendini,
Ağladı...Ağladı...
Yaşanmışlıklara inat bedenimde özgür kaldı.
Bir kadın tanıdım dün sabah...
Gökyüzünde buluttu o,
Nisa(n) dı, yağmur oldu.
Bir kadın tanıdım...
Daha dün gibiydi...
Yüreğimde ayak izleri kaldı.