Kadın
Bir nefes ki hayatın ta kendisi,
Her dokunuşu huzur, her bakışı sevda...
Avuçlarında taşır dünyanın neşesini,
Kadın sevdadır, her dilde bir başka dua.
Toprağa düşen cemre, sofraya düşen bereket,
Emeği nakış nakış, sabrı ise bir hikmet.
Yaradan'dan sunulmuş en eşsiz emanet;
Kadın nimettir, her haneye bin rahmet.
Gönül bahçesinin hiç solmayan çiçeği,
Şefkatiyle sarıp sarmalar her bir gerçeği.
Varlığıyla aydınlatır karanlık geceyi;
Kadın sevgidir, varoluşun tek dileği.
Zarafeti bir zırh gibi kuşanır ruhuna,
Güneşten bir parça taşır sanki her bir yanına;
Kadın olmak ayrıcalıktır, saygı duyulur şanına.
Gökten süzülen bir ışık, topraktan fışkıran can,
Bir bakışına gizlenmiş koca bir devran.
Akıl almaz bir tılsım, en muazzam heyecan;
Kadın evrenin mucizesidir, her anı bir destan.
Paha biçilemez hiçbir sözle, varlığı bir hazine.
Ruhu ulaşılmazdır, dalar gidersin derine;
Kadın okyanusun derinliğindeki inci tanesidir.
Varlığı ile kainatın ta kendisidir.
Hilal Avunyalı ✍️
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 01:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!