Küçük bir şiirde yaşıyorum ben
Yıldızlar geceleri nokta oluyor cümle sonlarında
Hilal, virgül olup geçiyor üstünden bu küçük şiirin
Ve bulutlar üstünü örtüyor kötü sözcüklerin
Cırcır böcekleri duygulu birer nota oluyor
Çiçeklerin en güzel harflerini serpiştiriyor etrafa
Mısralarında sıcak ve güzel anlamlar pişiyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta