Kim derdi ki;
Bir gün ansızın karşıma çıkacaksın...
Tek bir bakışınla aklımı başımdan alıp,
Beni benden koparacaksın.
O görünmez efsununla,
Beni meçhul bir sevdanın peşinden sürükleyeceksin.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta