Beyazdır ölüm dudaklarına siyah konduğunda
Papatyalar örtüsü olur üstünün yapraklarında seviyorum yaza yaza
Ardından ağlayan gözler bırakırsın denizlerden tuzludur kalanlar
Güneş batar,tanrı başucunda doğar soğuk teninde
Dillerden son vedalar kaçar sana doğru duyamasan da
Ödülün kocaman bir elvedadır o koca yaşamdan sonra
Oysa ne umutla gelmiştin dünyaya mutlu olacaktan herkesten fazla, en güzeliyle yaşlanacaktın mahallede körebe oynadığın kızların
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta