Bitmez yolculukların üstüne yazılmış esvedi.
Varmadığım meskenler viran, durmadığım duraklar harap...
Kaçıyorum kendimce kendimden kaçıyorum.
Gecenin yargıcına sakladığım sızılar kafamın bir kenarında karınca karınca büyürken,
Gözlerim aralanıyor ön saflara doğru hakim olamadığım bir kudretle.
Artık bakışlarıma dahi söz geçiremiyorum ya oda ayrı bir acziyet.
Küllerini savurmak istediğim düşler önümde hakikat olarak maziyi canlandırıyor.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta