Ne tuhaf,
Doğup büyüyüp sonra ölüyoruz.
Hepimizin ayrı derdi var, ayrı koşuşturmacası.
Bazen birbirimize çarpıyoruz,
Ve zaman çalıyoruz sadece ömrümüzün bir kısmından.
Ölüm denen illet; sadece ölüm haberi alınca aklımıza geliyor, bir yakınımızı kaybettiğimizde aklımıza geliyor ya da en fazla gün içinde 3 dakika konuşulan ve sonra unutulan muhabbet oluyor.
Oysa hep farkında olmalıyız bunun.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta