Kabz Şiiri - Ömer Altun 2

Usul usul kaybolur iken deniz gamzelerin burçlarından
Kaybettik düşlerimizi mavilerde
Şimdi her yanımız zifiri firak ve katran karanlık...

Gürledi naçar hasret sonrası gök
Kor yangınları müdafaasına yeltendikçe göğsüm
Soldum bahar yerimden
Döker iken gül yapraklarına güz yüzünü
Becayiş ediyor vadiler boyu gülüşlerim ile hüznüm...

Muallak yanlarım gönül muradın menşeli
Yeşil sürmelerinin hatırına yitirmiş iken akil aklımı
Bilemedim gönlüme sırt döndüğünü…

Öğrendim tüm meşakkatiyle yüreğimi gözlerimden dökmeyi
Göçer iken gülistanlığımdan sökseydin bakışlarımdan çehreni
Tevkif etmezdi gam ve matem tebessümlerimi
Gönlüm gül kurusu..!
Unutma
Unutamazlar gözlerini bir yüreğe dökenler katilini…

Gönlüm bahardan bahara sana çiçekler açtıkça
Zerk edildi süruruma tahammül ve umut…

Kahrolmak noksanlığında devir daim ediyor hasretin
Kana kana sızdıkça vuslat gözlerimden
Çiğ düştü yapraklara
Bakışlarımı gömdükçe arşa
Zapt edildi tutkularım
Oysa yağacaktı yağmur
Yakmasaydı ruhumu cüzi bir miktar
Ey dil yakan ağıt...!
Karsaydın az biraz gönlünü gönlüme
Solacaktı çehrem gam gülleri
Bir tutam b’aksaydın gözlerimden yüreğime
Tebessümlerim düşerdi ay’ın ışığına…

20250901
1320

Hasretlik Yusuf'i kuyularda kayıp olmak
Sevda Züleyha bakışlarında feryat…