Ruhumun derinliklerinde saklı bin bir yara
Bak kanıyor hala, ziyafet çıktı onca asalağa
Yardım ellerini uzattılar, bir ellerinde şifa
Diğerinde henüz taze bilenmiş bir kama
Şiddetli fırtınaların ardından yağmur henüz dinmişti
Yavaş adımlarla dışarıya attı kendini
Temiz hava ciğerlerine dolarken hüzün kapladı içini
Var olmanın dayanılmaz ağırlığı tüm vucuduna nüksetti
Kabullenmekten başka çaresi yoktu. Yalnızlığıyla barıştı, yalnızlığına sarıldı.
Efecan ÖzkurtKayıt Tarihi : 24.10.2024 00:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!