Başın eğip el öpme var sen özüne karış
Bir insanın cefası kabre kadar gidecek
Boynun bükerek gezme önce nefsinle barış
Bir insanın sefası kabre kadar gidecek
Uyan arkadaş uyan uyanda gel kendine
Akıllı ol sabr eyle düşme nefsin fendine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta