Ölürken elleri açık, gözü kapalı,
Bıraktı yaşam, denen topalı,
Ameli tam ise kabri, havalı,
Çal sevdiği o zaman acı kavalı.
İki yaşamda köprü, kabir taşları,
Ölürken, sevenlerin gözyaşları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ölümün yüzü cok soguktur şaırım kabir taşı da halıle soguk olur kutlarım bır konu işlemışssınız selamlarımla
selami
Begendim Yüregine saglık Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta