Kâbe Şiiri - Mustafa Bayraktar 3

Karşımdasın
Dizlerimin bağı çözülüyor heybetinden
Gözümden yaşları döküyor hasretin
Ve esrara boyanmış örtün

Teslimim
Mıknatısla çekilmiş gibi kalbim
Ayaklarım yere basmıyor gibi
Zamanın tersine döndürürken beni
Kendimde değilim inan ki
Rüyadayım sanki

Aman bu bir rüya olmasın
Uyanışım kâbusum olur
Yanarım

Duruyor zaman
Yok senden başka mekân
Uzatıyorum elimi
“La havle ve la kuvvete” diyorum
Melekler tutuyor sanki
Hacerü’l Esved’e kavuşturuyor
O dokunuş
Kalbim yerinden çıkıyor

O’nun bastığı yerlere basıyorum
İzdüşümünden yükselen bir yol var
Biliyorum
İlahi merdivendeyim
Hissediyorum
Dokunuyorum O’nun dokunduğu yerlere
Putları yıktığı kapıya yüz sürüyorum
Milyonlar dönerken etrafında
O’nun baktığına bakıyorum
Görüyorum yıkılan putları
Sana O’nun yolundan geliyorum

Makam-ı İbrahim’den yükselmek geliyor içimden
Ayak izini öperken
Beni içinde, seni içimde hissediyorum
Mescid-i İsmail’de namaz kılarken
Yüz sürüyorum taşına toprağına
Taşın toprağın olmak istiyorum