Parıltılı hayatlar son bulacak yakında.
Alkışlar kesilecek, ışıklar kapanacak.
Dönde bir bak maziye, ne bıraktın arkanda?
Bir tabuta girince jübilen yapılacak.
Şımartır insanları övgüler ve alkışlar.
Varlıkta yüceltirler, sanırsın çok severler.
Yoklukta terk ederler, alaylıdır bakışlar.
Terk edip gidecekler, aldatan sevgililer.
Arkadaşların vardı, meşhur iken arardı.
Aile değersizdi, gayrı meşru yaşadın.
Şimdi ne oldu sana? Betin benzin sarardı.
Unutulup giderken hiç umrunda olmadın.
Derinlerde hep endişe, kalmadı sende neşe.
Hayallerin yıkıldı, hakikatle yüzleştin.
Kaybedip her şeyini yüzleşince peş peşe,
Kazandım mı zannettin? Son nefeste kaybettin.
Bugün seni sevenler olacak mı seneye?
Ailen hep yanında, dönmelisin evine.
Açmalısın gözünü, bu yolculuk nereye?
Jübilen yapılmadan gelmelisin kendine.
22.02.2026
Ahmet TABAK
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 00:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!