Jean Kutlu Şiirleri - Şair Jean Kutlu

BÜLBÜL!
***
Bülbül konmaz has bahçanın dalına 
Gönlünde bir yaren gül olmayınca 
Aşk yarası tezden kabuk bağlamaz 
O yar lütfedip de el sürmeyince .
***
Nefse düşen hakk’ı bilmiş değildir
Talipler semaha dönmüş değildir
Şimdi ki dedeler Kamil değildir
Özünde gerçeğe Hü demeyince .

bütün suç bizde kardeşim
çıkıyor karşımıza hep birileri
bizim için bize rağmen
katılıyor önümüze

ÇAĞIRIR!
***
Gönül sen aldanma fani dünyaya

Kara toprak bir gün dara çağırır

____CANAN’IM!____

Her ne yaptıysam kaşların yıktın
Bilmedim ki neydi suçum günahım
Ateşi hicrinle her zaman yandım
Derdimin dermanı sensin cananım.

____CANANIM!____

Her ne yaptıysam kaşların yıktın
Bilmedim ki neydi suçum günahım
Ateşi hicrinle her zaman yandım
Derdimin dermanı sensin cananım.

ÇOCUK!

her acı
kendi yarasında
kabuk
bağlar çocuk ,

DARA DÜŞTÜM.
***
Dara düştüm dara düştüm,
Mansur gibi dara düştüm .
Bir gül için zara düştüm,
Bülbül gibi öter çektim.

DEĞİL Mİ?
***
Havalanma deli gönül engin ol
Senin özün çar anasır değil mi?
Nedir bu hışımın nedir telaşın
Evrende varlığın zerre değil mi?

gümüş kemer gibi
sarar civan kollarım
kıvrak ve ince belin
uzanırız boylu boyunca

***
Deli gönül bir sevdaya bulaştı
Baharımda onulmaz yaralar açtı
Gülşen bağının gülü sarardı
Ne bülbülü kaldı ne sesi avazı .