İzmir Karşıyaka Şiiri - Hakan Özüçelenk

İzmir Karşıyaka, duydunuz mu?
Duygu yüklü her yeri diye anlatayım.
Hani o , hergele meydanı mekanım.
Param var ise karşıda, tilla çayım.

İzmir Karşıyaka ben sana aşığım.
Vapur düdük sesi bitti, kaçırmışım.
O zaman şöyle bir çarşı dolaşalım.
Kızlarında bu ne alım, ne çalım.

Bekledim , belki eski bir çıkar hayranım.
Yanık yanık , hasret dolu ararım.
Camii önünden geçtim, Ayşen o sanırım.
Vapurda renkli gözlerine dalarım.

Şimdi çıtır gevrek çekti canım.
Ne hoş, gevrek alan sarışın hanım.
Ezan okunuyor, ses yanık ,namazım.
Abdestli baktım, bir kıza değmez nazarım.

Bir Karşıyaka bir Bostanlı tur atarım.
Seni severken nasıl başkasına bakarım.
Beni sevmediğin zaman yanarım.
Karşıyaka, sokak sokak seni ararım.

Karşıyaka anıt, tören var, gönderde bayrağım.
Şu yelkenli ile gitsem yarış kazanırmıyım?.
Ah Esin!, Alaybey apartman çatısı anımsadım.
Çok güzelliğin yetmedi bana ayrıldım.

Kralın hata yaptığı bina yok ama kızarım.
Çamlıktan girdim, fidanlikta porsuk avım.
Okul önü, güzel kızlar çok hangisine bakayım.
Hastalığım geçer ,öttürsem düdük diye aldırdım.

Askerliği şu inzibat karakolunda yaparım
Karşıyaka gurbet için zaafım.
Maç bitti, Karşıyaka galip, sevinçli taraftarım.
İzmir Göztepe, kavgalarına alışığım.

Bostanlı dershane ,neşeli sarı kıza baktım.
Takip ettim, mavişehir evine gözlerimle bıraktım.
Bir gün önünü kesip, aşkı zorladım.
Üniversite yolu uzun , aşk yolu kısa anladım.

Zübeyde Hanım parkında atamı andım.
Bir Mart 1975 , yanımda ağabeyim.
İki aşık gördük, sevdayı tanıdım.
Yakışıklı olmak için saçımı taradım.

Bostanlı güzel sanat parkı, barınağım.
anama gitmek için büyük heyecanım.
Bir öğün ile günü geçirmek amacım.
Karşıyaka vapurda göçmen kızım.

Şimdi fayton ile geçti sevdiğim.
Ama o öğrendim ki... yalancım.
Karşıyaka sahilinde hep aşk beklentim.
Ben Karşıyaka için kısmet teptim.

Flamingolar gibi pembe hayalim.
Eğer karşılıksız aşk ise, kızlar zalim.
Burası Karşıyaka, o benim halim.
Karşıyaka bir sevda, bağlı ahalim..