Sanırım bir süreliğine de olsa kimse bilmeyecek.
Gökyüzünde sallanıyor Güneş,
Merak etme kimse yok seni öldürecek
Olmayan rengime kim der ki kalleş?
Senin varlığını bir tek bendeki kuşlar bilecek.
Ben ki aynıyım herkese,
Bana benzeyense hiç yok nedense.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta