dumanı tüterken aşk gemilerimin
kamaramda martılar,
yüreğimde ekmek kırıntıları var..
ardımda kalan yalnızca
okyanusa kanat çırpan rüzgar..
bir mendil uzağındayım sevdiğimin
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Duygularınızı böyle sayfalara aktardıkça,içinizden dökülen kelimelerin siluetinde yüreğinizde gözüküyor hayal meyal.Çok beğendim.Sevgiyle sarmaladığınız düş bahçelerinizin güzel kokuları hiç bitmesin.Ellerinize sağlık.
hayatın dünlerin güzelliklerini daima karşına çıkarmasını dilerim...
güzel bir şiir, yine güzel bi anlatım
İnsan her zaman yüreğinin yaşında olsa......rüzgar okyanuslarda kanat çırpmaz fırtınalar koparırdı.
Anı dolu kırışıklıklara sevgilerle.
Güzel anlatım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta