İyiki varsın!
Sıradanlaşmaya başlamıştı artık yastıkla güneş arasında hayatım,
Eski ben yoktum artık, olmak için bir sebep bulamıyordum.
Şarap kadehi kadar narindim, kırılmamak için birde kulp eklemiştim kendime.
Bu kadeh o kadar özlemişti ki güzel bir şarapla bezenmeyi,
Parmak izi kalmasın diye dikkatlice seçiyordum koyacağım şarapları.
O sabah senin sesinle uyandığımda hiç düşünmemiştim,
Hayatıma böyle tatlı bir şımarığın aniden gireceğini.
Bir histi belki ufuktaki güzellikleri hissetmem!
Ve şarabın tadının bu kadehe yakışacağını tahmin etmem!
Uzun zamandan beri uyandığımda bir sebebim yoktu,
Uyanmamında...
Öyle sıcak bir tebessümle girdinki tükenmeye yüz tutmuş aklıma,
Kahreden yalnızlığım artık arka odada ağlamakta...
İyiki varsın, yine yeniden sesinin kulağımdan çıkmaması en dizginli temennim...
(Eskiler bilir, ben sadece doğaçlama yazarım...)
Çağdaş GüleçKayıt Tarihi : 11.5.2005 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!