İyi Olmak Hayatta Şiiri - Emre Zeybek

Ne zormuş hayatta iyi olmak,
İyiliklerle hayatta var olmak,
Bu kadar kötülük varken dünyada,
Benliğinde soldurmadan saklamak.

Her güzel sözünde aranır kinaye,
Zatın gereksizdir, sözlerin hurafe,
En hoş hayalleri döksen de dizeye,
Her şeyin gereksiz, her halin beyhude.

Bilmez kimse içindeki zarafeti,
Gösteriş sayar sendeki nezaketi,
Nihayeti gösterip engellesen felaketi,
Bahaneyi bulur sezmez kerameti.

Yardıma koşarsın, beklentin var.
Selam verirsin, sebebin var.
Sohbet dilersin, dertlerin var.
Özlemin sahte, külfetin zarar.

Yaptığın gayri dönmez sana hayır,
İsteklerine hep gelir bir hayır,
Senden geleni bile kendinden sanır,
Hoşgörü kalkar yerini nankörlük alır.

Beklemezsin yaptığına bir karşılık,
Tebessüm bile nefsine ağırlık,
Diğer kefeye konulur mu dünyalık?
Bakiye yönümüz, gerekmez hayranlık.

Sebep ararsan git de vicdanını ara,
Var mı hele sende, bak, bir sına,
İyilik güzellik şiarın olsa,
Hayatına sürur, ruhuna gıda.

Garibandır iyilik yoktur kimsesi,
Şerefidir üzerindeki yırtık elbisesi,
Haykırma bilmez, kısıktır hep sesi,
Mizana konulur onun her bir akçesi.

Taşıramadık bir türlü denizleri,
Balık değil hep Halik bildi değerini,
İyilik edersen, sakın! Ondan kendini,
Düsturumuz oldu, çürüttü kalbimizi.

Bu gün bana ise yarın sana,
Beklenti değildir yanlış anlama,
Teşviktir hayır olan yana,
Keşke her yeri iyilik sarsa.