Canınızı yakan bir gerçeğiniz veya vicdan azabınız varsa onu kendinize itiraf etmeyin.
İnsan en iyi kendisi kendisine zulüm edebiliyor.
Uyku hapları, ağrı kesiciler, gezip tozmalar;
hepsi bir yere kadar götürüyor insanı.
Sonra için…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta