Köşeye saklanmış küçük aşklardık biz
hep aynı köşede buluşur ayrı şarkıyı söylerdik
sen beni dinlerdin bende seni
bazen aşkımıza sobe yapardık sanki birdaha görümeyeceğimizi bilirmiş gibi
o ebelemeçte ebe hep ben olurdum dokunman hoşuma giderdi bense sana bir daha hiç dokunamıycakmış gibi
istop çer çöp te renklerim sendin benim siyah hariç o rengi gittiğin gün tanıdım
şimdi büyüdük bak şarkılarda bitti şimdi ben artık söylemiyor bak yazıyorum beklide birini sen duyarsın diye
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta