Deniz minarelerinde yaşardık biz.
Suyla kardeştik.
İstiridyeler en güzel incilerini verirdi
Almazdık;
Kendilerini vermelerine dayanamazdık.
Tatlı sular
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nilgün Hanım ,bu kadar zaman sonra dönüp tekrar okumanız bile çok güzel.Sevgilerimle...
Bu şiiri hakkını vererek yorumlayamadığımın farkındayım.
Nilgün Hanım değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim.
Şiir dili olarak kusurlu bulmakla birlikte içeriğinden son derece etkilendim,esinlendim.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta