Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne kadar yerinde bir betimleme. Evet bir tekne, bir balıkçı ailesinin eli kolu, gözü kulağı. Ekmek teknesi...
Ne kadar garip tesadüf ki ben de bir Fatsa' lıyım...Kan çekti. Sevdim Fatsa' lıyı... Kutlarım bu kısa fakat anlamlı şiirinizi içtenlikle. Nicelerine..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta