Dikkat et kendine dedi.,
Artık dikkat edecek birşeyim kalmadı.
Yavaş yavaş eridim, her geçen gün.
Herkes neyin var diyor bana.
Kimse, koşulsuz yanındayım demiyor.
Hayalim umudum kalmadı.
Bu hayattan alacağım var.
Çocukluğumu, geçliğimi, yaşantımı, alacağım var.
Mavi olup, herkese iyi gelmek isterdim.
Gülen yüzümün, solmasını istemezdim.
Ayaklarımın üstüne basmak isterdim.
Kendine dikkat et dediğin de.
Umutla hayata sarılmak isterdim.
Yüreğimi yakanların, solmasını isterdim.
Yine de düşününce, kimse incinmesin isterdim.
Kimse üzülmesin, ağlamasın isterdim.
Yürekleri benim gibi, yanmasın isterdim.
Gözyaşlarımı tutamadım ağliyorum.
Damla damla eriyorum.
Yarınlara bakınca gülemiyorum.
Sevda ateşinde kavruluyorum.
Yanıyor yüreğim, umut edemiyorum.
Güllerim açmadan soluyorum.
Yetim, öksüz kalmış, şiirler gibiyim.
Mahşere kaldı, sessiz çığlıklarım.
Herşeye eyvallah diyip, yaşamaya çalışıyorum.
Kayıt Tarihi : 17.3.2026 11:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!