İşte Gidiyorum Şiiri - Hamit Atay

İşte Gidiyorum

İşte gidiyorum…
Ne bir çiçek kopardım bahçenden,
Ne de bir taş aldım bu yoldan hatıra diye.
Sadece adımlarım kaldı sana,
Bir de yüreğimin gölgesi,
Kapında sessizce duran.

İşte gidiyorum…
Rüzgâr yüzümü okşuyor,
Ama senin elin gibi sıcak değil,
Yağmur saçlarıma değiyor,
Ama gözyaşın kadar içten değil.

Biliyorum,
Kapanmayacak bu kapı,
Ama dönmeyecek de bu adımlar.
Ne zaman geri baksam,
Orada duracaksın,
Gözlerinle tutacaksın beni,
Ama ellerin sessiz kalacak.

İşte gidiyorum…
Yanıma hiçbir şey almadan,
Sana ait ne varsa burada bırakıp.
Bir şarkı gibi söylenmeden biten,
Bir şiir gibi son dizesi yarım kalan,
Bir hayat gibi,
Eksik, yaralı, ama yaşanmış.

İşte gidiyorum…
Biliyorum ki yollar,
Hep başka yüzlere çıkar,
Ama bazı yürekler,
Hep aynı acıya döner.
Senin yüreğin de,
Benim yüreğim gibi,
Bir gün yine bu sokağı hatırlayacak.

Ve işte gidiyorum…
Arkamdan bakma,
Çünkü gözlerin kal derse,
Ayaklarım durur,
Kalbim tekrar yanar.
Ben bu kez gitmeyi öğrenmeliyim,
Sen de kalmayı.

Hamit Atay